สร้อยสยาม

สร้อยสยาม Phanera siamensis (K. Larsen & S.S. Larsen) Mackinder & R. Clarke
วงศ์ FABACEAE

ไม้เถาเนื้อแข็ง มีมือจับม้วนงอโค้งเป็นคู่ กิ่งอ่อนมีขนปรายสีน้ำตาลแดงและมีหูใบรูปทรงกลมเด่นชัด ใบเดี่ยว รูปไข่กว้าง ปลายใบมนแยกเป็น ๒ พู บริเวณกลางแผ่นใบมีแต้มเป็นปื้นขาว ช่อดอกห้อยลง ยาวได้ถึง ๗๕ ซม. ดอกสีชมพูแกมแดง ขนาด ๓-๔ ซม. มี ๕ กลีบขนาดไม่เท่ากัน กลีบล่างแผ่กว้างปลายมน เกสรเพศผู้สมบูรณ์มี ๓ อันส่วนปลายคล้ายหัวไม้ขีด และมักมีเกสรที่เป็นหมันอีก ๒ อันอยู่ด้วย ผลเป็นฝักแบน รูปขอบขนาน ยาว ๑๒-๑๘ ซม. ส่วนปลายเป็นจะงอย เมล็ดแบนรูปไข่

สร้อยสยาม เป็นพืชชนิดใหม่ ที่หายากและเป็นไม้ถิ่นเดียวของไทย จึงมีผู้รู้จักน้อย พบครั้งแรกที่ภูเมี่ยง จ.พิษณุโลก ในปี พ.ศ. ๒๕๔๕ จึงได้นำมาเพาะขยายพันธุ์ที่สวนพฤกษศาสตร์บ้านร่มเกล้า อ.ชาติตระการ จ. พิษณุโลก จนติดฝัก ศ.ดร.ไค ลาร์เซ่นและนางสุพีร์ ศักดิ์สุวรรณลาร์เซ่น นักพฤกษศาสตร์จากประเทศเดนมาร์ก ผู้เชี่ยวชาญพืชสกุลนี้ เป็นผู้ตรวจสอบเอกลักษณ์ คำละติน siamensis แสดงถึงพรรณไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทยนั่นเอง