๑๑๕. บัวผุด Rafflesia kerrii Meijer วงศ์ RAFFLESIACEAE

๑๑๕. บัวผุด Rafflesia kerrii Meijer
วงศ์ RAFFLESIACEAE

พืชเบียน อาศัยเกาะตามรากของพืชอื่น ใบลดรูปเป็นกาบใหญ่หุ้มโคนดอก ดอกสีน้ำตาลแดง ออกเดี่ยว ดอกตูมเป็นก้อนกลมใหญ่ เมื่อบานเต็มที่รูปอ่าง ขอบเป็นวงแหวน กว้าง ๖๐-๗๕ ซม. ส่วนบนโค้งขึ้น กลางดอกเปิดเป็นช่องกลม ผิวด้านในอ่างมีตุ่มเล็กกระจายทั่วไป ใกล้ขอบอ่างด้านบนเชื่อมด้วยกลีบแผ่กว้าง ๕ กลีบ ผิวกลีบเป็นเม็ดขรุขระ บริเวณก้นดอกนูนเป็นแท่น มีรยางค์ปลายแหลมยื่นยาวทั่วไป ดอกเพศผู้มีเกสร ๒๕-๓๐ อันอยู่รอบโคนฐานดอก เป็นดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดของไทย เมื่อดอกบานจะมีกลิ่นเหม็นคล้ายซากหรือเนื้อเน่าเพื่อล่อแมลงวันในป่ามาช่วยผสมเกสรและด้วยกลิ่นที่เป็นพิษจะทำให้แมลงวันตายเป็นอาหารอยู่ในดอก พบทางภาคใต้ของประเทศไทย มาเลเซียและอินโดนีเซีย เกาะอาศัยตามรากต้นเครือเขาน้ำ (Tetrastigma sp.) ในป่าดงดิบชื้น เก็บตัวอย่างครั้งแรกที่ป่าตอนเหนือของอุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๒ โดยนายแพทย์ A.F.G. Kerr นักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช อดีตเจ้ากรมเกษตราธิการ ในสมัยนั้น จึงมีชื่อสกุลเป็นละตินว่า kerrii